KOREA PICTURES presents
a CULTURE CAP MEDIA PRODUCTION
Executive Producer Soma H.Z. Chung
Producer Choi Soonsik
Co- producer Park Dojun
Co- executive Producers Lee Dongjoo, Lee Seokjun
คิม แรวอน
มุน กึนยอง
ผู้กำกับ คิม โฮจุน
จับยัยตัวจุ้นมาแต่งงาน
ที่รัก
เฮ้ ! นี้เธออย่าเตะนะ..เฟ้ย !
พระเจ้า!!
ไม่เปลี่ยนเลยซักนิด...เลยนะ
อ้าว เธอนะเอง โบอุน
ว้าว โตเป็นสาวแล้ว แถมหุ่น อื๋มอีกต่างหาก...
โอ้ สัดส่วน โค้งเว้า
พอ...ซะทีเหอ นะ!
อ้าว ยัยตัวเล็ก ..
นี่ หยุดได้แล้ว!
เธอดูดีขึ้นน่ะ สวยขึ้นเป็นกองเลย
นี่ เลิกจ้องซะทีสิพี่ ตาจะถลนออกมาอยู่แล้ว
เปล่า แค่พวกหล่อนหน้าตา คล้ายๆกันก็เท่านั้นแหล่ะ
เอ่อจริงสิ แล้วเธอมาทำอะไรที่นี่หล่ะ
คิดถึงฉันมากจนยอมโดด เรียนเลยรึ
ม่ายใช่ วันนี้เป็นวันครบรอบประจำปีของโรงเรียน
ฉันถูกบังคับให้มารับพี่ต่างหาก
คงจะเสียเวลาไปเปล่าๆ ถ้าวันนี้ฉันต้องไปเรียนจริงๆ
จริงสินะ เหลืออีกแค่ 2 ปี เธอก็ต้องสอบ ent. แล้ว
แต่คนอย่างพี่ ทำให้ฉันไม่ค่อยอยากไปเรียนที่มหาลัยเท่าไร
ที่พูดเนี่ยหมายความว่าอย่างไง
ก็พี่น่ะซกมก ชอบทำตัวเป็นหนุ่มเจ้าสำราญไปวันๆ
บางทีฉันอาจจะเจ้าชู้ แต่ไม่ซกมกนะ
นี่ของขวัญของเธอ
นี่สำหรับเธอ เก็บมันไว้ นี่เป็นความลับของเรา
ก็ได้
สวยมาก มีที่เสริมด้วย เป็นเทคนิคทำให้อิ๋มน่ะ ..
นายมันบ้า
ม่ะ ฉันช่วยใส่ให้เธอน่ะ
ฉันจะต่อยนาย? ไอ้พี่ลามก!
บักหล่า ,บักหล่ากลับบ้าน ลูกแม่ เธอจะอยู่อีกนานแค่ไหน
ยินดีต้อนรับกลับบ้าน ขอบคุณครับ..
เดินทางมาเป็นไงบ้างล่ะ ดีครับแล้วคุณพ่อเป็นไงบ้างครับ
คุณปู่กำลังรออยู่ รีบไปหาเยี่ยมท่านก่อน -ครับ
แม่ครับ ,มันหนักนะ เดี๋ยวผมช่วยถือดีกว่า -จ่ะ
แกนี่ดูเปลี่ยนไปนะ
มีเรื่องด่วนอะไรครับ คุณปู่ป่วยจริงๆหรอ
ลูกจ๋า ทำใจดีๆไว้นะ
อร่อยมั๊ยคะ คุณปู่
หนูทำเองคนเดียว เพื่อคุณปู่คนเดียวเลย
อร่อยจริงๆ
ก็มีแต่หลานคนเดียว ที่ดูแลปู่ย่างดีมาตลอด
แน่นอนอยู่แล้วค่ะ ก็หนูเป็นหลานปู่คนเดียวนี่คะ
หลานโตขึ้นมากแล้วนะ โตเป็นสาวเชียว
เขาอาจจะโตก็จริง แต่นิสัยยังเป็นเด็กอยู่เลย
ถ้าเป็นสมัยก่อนหนูคงออกเรือนไปแล้ว
จริงใหมคะ คุณปู่
จริงแท้แน่นอนเลยจ่ะ ผู้หญิงที่แต่งงานแล้ว
ซังมิน มานั่งตรงนี้สิ -ครับคุณปู่
เธอสองคนฟังปู่ดีๆนะ
หลานอาจเคยได้ยินเรื่องนี้มาบ้าง
ปู่ของซังมินเป็นเพื่อนเก่าเพื่อนแก่ เป็นเพื่อนตายสหายศึกมาด้วยกัน
ตอนที่เรายังหนุ่มยังแน่น เราเคยสัญญากันไว้
ให้ลูกๆของเราแต่งงานกัน
แต่ถ้าเป็นลูกชายทั้งคู่ล่ะคะ
เพราะงั้น คำสัญญาของเราจึงต้องส่งผ่านไปถึงคนรุ่นถัดไปน่ะสิ
ปู่หวังว่าหลานทั้งสอง จะรักษาคำมั่นสัญญานี้ไว้
คุณปู่ หมายความว่าไงคะ
พี่นี่โง่จัง ปู่ก็อยากให้พี่ แต่งงานกับพี่ซังมินน่ะสิ
แต่งงาน !!
คุณปู่คงล้อเล่น แน่ๆ
แต่งกับ ซังมินเนี่ยนะ
นี่! ปู่ไม่ได้พูดเล่นนะ
ปู่จะได้ตายตาหลับ หลังจากที่หลานสงคนแต่งงานกัน
ปู่จะได้มีหน้าไปสู้หน้า ปู่ของซังมินได้
แล้วเด็กมัธยมอย่างหนูจะแต่งงานได้อย่างไรกันคะ
ใครก็ตามอายุเกิน 15 ถ้าพ่อแม่ยินยอม ก็แต่งงานได้
ปู่คงอยู่ได้อีกไม่นาน หลานรู้ไหม
ไม่ หนูไม่แต่ง
ไม่มีวัน
ขอโทษนะครับคุณปู่ แต่ผมจะลืมว่าคุณปู่พูดอะไรออกมา
อะไรกัน คุณปู่ยังพูดไม่ทันจบด้วยซ้ำ
ฉันเองก็อึง้ พูดไม่ถูกเหมือนกัน
นี่ ฉันองนะ ช่าย กลับมาแล้ว
กลับมาที่เกาหลี ยืนอยู่ หน้าคณะ
เฮ้ มีแต่น้องใหม่ เอ๊าะๆเต็มเลย ที่ภาคน่ะ
สวัสดีค่ะ -เอ่อใช่ว่ะ
พวกสาวๆ แม่งเจ๋งจริงๆว่ะ -ไว้เจอกันหลังเลิกเรียนนะ
โอ้.. ซังมิน
แปลกใจจัง
ผ่านไป 1 ปีแล้วหรือนี่
ไม่หรอก มาธุระเรื่องครอบครัวน่ะ
แล้วเธอล่ะ
ก็บายดี หน้าตาสวยๆอย่างฉัน
ฉันทำงานยุ่งเอามากๆ -เถอะน่า
กลับมาตอนที่ฉันเป็นผู้ช่วยอาจารย์สิ จะช่วยได้เยอะตอนเธอโดดเรียนไง
เหรอ เป้นแบบให้นักเรียน ทำอย่างี้หรอ
นอกจากนี้ นี่ก็เป็นปีสุดท้ายของเรานี่นา
ไงวะ ไอ้เพื่อนยากกก
นายเป็นไงบ้างวะ -ก็ดีว่ะเพื่อน
ดูมันซะก่อน ไปเรียนเมืองนอกมา ดูดีขึ้นเป็นกอง
แล้วนายกลับมาทำไม มีเรื่องกับที่บ้านหรอ
อืม มีเรื่องยุ่งๆที่บ้าน... -ฮะ..อะไรนะ
ฉันกำลังจะแต่งงานว่ะ...บ้าชะมัด -ฮะ..ไอ้บ้าเอ้ย
แล้วแต่งงานกับแหม่มขาว หรือ นิโกรวะ
ฟืดๆๆ ฟืดๆๆ
มีแต่เธอที่ควรรู้เรื่องนี้
ฉันอายุเพียง 17 ปี
เข้ามา เข้ามา อย่างเงียบๆ
ไม่ว่าตอนนี้ หรือตอนนั้น
ไงจ๊ะ
พวกนี้ทำตัว กระแตชะมัดไอ้พวกบ๊องเอ๊ย
จุ๊จุ๊ เดี๋ยวพวกนั้นได้ยินเอา. -ทำไม แล้วเธอคิดว่าเธอต่างจากพวกนั้นหรอ
หมอบอกฉันว่า ยังอยู่ได้อีก 20 ปีโว้ย
จริงหรือครับ
เปลี่นแผน. คราวนี้ฉันเล่นเอง -คอยหนุนหลังฉันก็พอ
เข้าใจแล้วครับ
ดีครับ
พวกเขาสับตัวกัน
เขาเป็นพระเอกไม่ใช่หรอลูก
เขาสับตัวกันจริงๆด้วย จำได้ไหมฮะ
อืม
ผมล่ะหวังจริงๆว่าพวก TVเนี่ย -จะไม่เอาหนังรุรแรงอย่างนี้มาฉาย
แม่ว่า สงสัยงานแต่งานของลูกจะเกิดจิงๆซะแล้ว
ผมจะทำยังไงดีฮะแม่
เข้มแข็งไว้นะลูก
ทำตามความต้องการของปู่เถอะลูก
เอาล่ะ วันนี้พอแค่นี้
เธอ คิอ โบอ้วน ที่อยู่ ม.4 ใช่ไหม
เธอนี่ตลอกดีนะ ไม่เห็นด้วยหรอ
เดี๋ยวก่อนสิ...มีอะไรหรอ
เถอะนา
ใครกันเหรอ
แค่คนรู้จักน่ะ
ใครๆเขาก็พูดกันอย่างนี้
นี่ฉันพูดเรื่องจริงนะ
ฉันมาคิดดูแล้ว เรื่องนั้น
ฉันจะขอพูดก่อนแล้วกัน
ทำกันเถอะ -จะบ้าไปแล้วหรือไง
ล้อเล่นนา
เธอคิดว่าฉันอยากทำหรือไง
ก็ฉันไม่อยากทำมันกับนายนี่
ถึงแม้ฉันต้องทำก็ตามที
แย่ชะมัด ฉันอายุแค่ 15 เองนะ
Okay ตกลงฉันเข้าใจแล้วน่า
ถึงงั้นก็เหอะ ฉันจะเลี้ยงมือค่ำเธอเอง
หรืออะไรที่เธอต้องการ
เอ่อ..คุณคะ -คุณเป็นพวกชอบเลี้ยงต้อยหรอคะ
โบอ้วน -หือ
เธอทำกับฉันอย่างนี้ได้ยังไงกัน
ถึงฉันจะน่าตาน่ารัก แต่...
เอก็ไม่น่าเอาฉันมาขายเลยนี่
เอ่อ
เฮวอน หยุดร้องเถอะ
ฉันขอตัว ปล่อยให้คุณสองคนคุยกันดีกว่า
แล้วเจอกันนะ โบอ้วน
จำไว้นะ เก็บไว้เป็นความลับ -เข้าใจแล้วย่ะ
ไปก่อนนะ -บาย..
เพื่อนเธอต๊องรึเปล่า -ตอนเพื่อนฉันเข้าใจเรื่องแล้ว
ฮัลโหล..ค่ะ...
อะไรนะ...!
เอาล่ะ...ดี
คุณปู่
คุณปู่ครับ -คุณปู่ขา
คุณปู่ขา เราอยู่นี่แล้ว
คุณปู่ครับ...คุณปู่ครับ...
คุณปู่ ... คุณปู่.. -ฟื้นสิคะ คุณปู่
คุณลุงครับ แย่แล้วครับ. -อะไร
คุณปู่
ใช้ได้แล้วล่ะ
เราควรย้ายโรงพยาบาล -ไปที่อื่นได้แล้วนะ
ทำเอาฉันหัวใจเกือบวายตายน่ะ
นี่วิญญานปู่ หลุดออกจากร่างอีกแล้วหรอ
ไม่เป็นไรแล้วใช่ไหมคะ คุณปู่
ไปคุยกันข้างนอกเถอะ -ก็ได้
หนูอยู่ดูแลคุณปู่กันนะ ได้ไหม
ได้ครับ
ผมล่ะเป็นห่วงจริงๆ
ผมรู้ ถ้าปล่อยให้เด็กๆเป็นอย่างนี้ -อาการคุณพ่อทรุดลงแน่ๆ
ขอทีนะ ..อย่าลากเอาเรื่องแต่งงาน มาเกี่ยวกันเลย
พวก...เขาควรคิดถึง -อนาคตของโบอ้วนบ้าง
เถอะน่า ให้เด็กสองคนแต่งงานกันเถอะ
ปล่อยฉัน
เถอะค่ะ
นี่คือรูปปู่ของซังมิน
หลังจากที่ถ่ายภาพนี้ได้ไม่นาน -สงครามก็เกิดขึ้น
ปู่อยากเล่าความลับให้หลานฟังเอาไหม
ความลับเชียวนะ
ปู่นะ เคยแอบชอบย่าของซังมิน
เธอเป็นคนสวยเชียวนะ
แต่ถึงยังไง หลังจากที่ ปู่ของซังมินตาย
ปู่ได้ตัดความรู้สึกนั้นทิ้งไป
เป็นเหตุผลว่าทำไมปู่ ถึงดูแลพ่อของซังมินเหมือนลูกของตัวเองไงล่ะ
พ่อของหลานอาจไม่พอใจกับเรื่องนี้นัก
โบอ้วน -คะ
ปู่ว่าการรักษาสัญญา เป็นเรื่องสำคัญที่สุดเลยนะ
คุณปู่คะ -คุณปู่ครับ
คุณปู่ ฟื้นสิคะ คุณปู่
คุณปู่จะตายไม่ได้นะ
ลืมตาสิคะ คุณปู่
ปู่คะ หนูจะแต่ง -ลืมตาสิคะคุณปู่
หนุจะรักษาสัญญาของคุณปู่ คุณปู่ขา
หนูจะแต่งงาน...
ร้องไห้หรอพี่
เลิกร้องเถอะน่า
ถึงผลการเรียนพี่จะล้าหลังคนอืนเขา
แต่พี่เป็นคนแรกของชั้น ที่ได้แต่งงาน
ยินดีด้วย คุณนาย
จริงสินะ
คงกลัวพี่ซังมินรู้เรื่อง ก้นที่ไม่เท่ากัน 2 ข้างล่ะสิ
ก้นที่ต้องใช้ฟองน้ำยัดให้มันเท่ากัน ใชไหมล่ะ
ออกไปเลยนะ -โอ๊ยยย เจ็บนะแม่
แม่เสียใจ โอ้วน ที่แม่ช่วยอะไรลุกไม่ได้มาก
แม่คะ...หนุต้องแต่งงานจริงๆหรอคะ
แล้วโรงเรียนจะทำยังไง
หนูอยากเรียมหาลัยต่อน่ะค่ะ
การแต่งงานไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไรหรอกลูก
การแต่งงาน ถ้าเรายอมรับมัน -มันก็ไม่มีอะไร
คิดเสียว่าหนู มีพี่ชายเพิ่มมาอีกคนแล้วกัน
หนูกลัว ที่โรงเรียน จะรู้เรื่องนี้
แล้วหนูจะไปสู้หน้ากับทุกคนอย่างไงคะ
อย่าห่วงไปเลยจ่ะ คุณปู่จะจัดการเรื่องนี้เอง
คุณปู่เคยเป้นทหารรุ่นพี่ ของครูใหญ่ รร.ลูกนะ
จริงหรอคะ
ไหนขอดูหน้าจิ้งจอกสังคม ที่จ้องรับประทานเนื้อ สาว 15 เอ๊าะสิวะ
เรื่องจริงหรืออำกันเล่นวะ -เรื่องจริงอยู่แล้วแหงๆ
นี่พวกนายเป็นเพื่อนฉันหรือเปล่าเนี้ย
จะฉันจะทิ้งความโสดไว้อายเท่านี้ไม้ได้นะ
ดื่มให้กับซังมิน -เชียร์
สาวสวย สุดเซ็กซี่ น่าเจี๊ยจริงว่ะ
ออกไปโชว์กันหน่อยดีกว่า
สวัสดีครับ
เชิญครับ ขอบคุณที่มาครับ
เชิญเลยครับ
ท่านครับ! -เชิญเข้ามาข้างในเลย..
ฉันจะไม่มีวันลืมวันนี้เลย
โรงเรียนจัดไปทรรศนะศึษา ตรงกับวันนี้ได้ไงนะ
ฉันรู้มาก่อน
เธอไม่ควรปิดบังเรื่องนี้ ไม่ให้เพื่อนคนอื่นรู้นะ
ถ้าพวกนั้นรู้เรื่อง ก็ได้รู้กันทั้งโรงเรียนน่ะสิ
ฉันก้ต้องลาออกจากโรงเรียน
ถึงงั้นก็เหอะ วันนี้เธอสวยมากนะ ฉันอยากแต่งบ้างแล้วสิ
มองกล้องหน่อยคร๊าบ
เอ้ายิ้มหน่อย
เป็นไงบ้างคะ -สวัสดีจ่ะ
อย่าถ่ายรูปฉันนะ -ก้ได้ๆ
โชคดีนะ
หนุมั่นใจว่าคุณปู่ ต้องหรอกหนูแน่ๆ
โบอ้วน แค่งานแต่งเท่านั้นเอง -หนุทำไม่ได้ค่ะแม่
อย่าทำตัวเหมือนเด็กๆสิจ๊ะ
แม่เองก็กังวลเหมือนกัน
หนูจะไปบอกคุณปู่ ว่าหูไม่แต่ง
ลูกอยากเห้นงานแต่ง กลายเป็นงานศพหรือไง
ไม่รู้สิคะ แม่
หนูกลัวค่ะ แม่
แม่จะทำยังไงดีกับลูกคนนี้
ณ บัดนี้ขอเชิญเจ้าบ่าว ปรบมือต้อนรับเจ้าบ่าวหน่อยครับ
เจ้าบ่าว.....เชิญครับ...
เจ้าสาวสวยจังเลยนะ
แขกผู้มีเกียรติ
ครอบครับ และ ญาติมิตร
เรามารวมตัวกันในที่นี้ เพื่อแสดงความยินดีกับการเริ่มต้นครั้งใหม่
ของ เจ้าบ่าว ปาร์ค ซังมิน
และ เจ้าสาว ซู โบอ้วน
พ่อครับ เราไม่เป็นไร -ใช่ ใช่
จำไว้นะ น้องอายุแค่ 15
ทำไมหรือครับ -พ่อรู้ว่าพ่อไว้ใจลูกได้
พ่อบังคับผมให้แต่งงานเอง ผมจะทำอะไรก็เรื่องของผม
โบอ้วนยังเรียนมัธยมอยู่นะ
ผมไม่สน ผมจะทำยังไงก็ได้ กับเมียของผม
โบอ้วนจ๊ะ อย่าห่วงไปเลย พ่อตาของหนูมีเรื่องคุบกับ ซังมินอยู่
เรื่องอะไรหรอคะ
เรื่องที่หนู...ไม่ควรทำน่ะจ่ะ -อะไรนะคะ
ป้าพูดไม่ได้หรอกจ่ะ
โทรหาเราแล้วกันเวลาที่หนูไปถึงที่นั่นนะจ๊ะ -ค่ะ คุณป้า
เลิกเรียกป้าได้แล้วลูก ต่อไปให้เรียกแม่นะ
ค่ะ คุณแม่
แม่คะหนูขอ เก็บช่อดอกไม้ไว้เองได้ไหมคะ
มันสวยมากเลยค่ะ
ลืมเรื่องดอกไม้นั่นไปเลย
ดูสิ ลูกฉันยังไม่ประสีประสาอะไรเลย
ไม่รู้ฉันจะทำอย่างไร กับลูกดีนะ
พอเถอะน่า ใหนเธอสัญญาว่าจะใจเย็นไง
เดินทางปลอดภัยนะ -ครับ ขอบคุณครับ
บาย -ตามไปส่งเลยนะ ตกลงมั้ย
ได้เวลาขึ้นเครื่องแล้ว หายไปใหนของเขานะ
โบอ้วน
โบอ้วน อยู่ตรงไหนน่ะ -อ้อ ตรงนั้น
เอาล่ะ เราจะเข้าไปข้างในแล้ว ขอบใจนะ -งั้นไปหล่ะ
ขอบใจสำหรับทุกอย่าง -อย่าหักโหมล่ะ
เดินทางปลอดภัยนะ -อืม ขอกระเป๋าเดินทางด้วย
ขอให้สนุกนะครับ โบอ้วน
อย่าห่วงเลยเพื่อน ทำตัว ดีๆ นะ
แล้วเจอกัน -ลาก่อน เดินทางปลอดภัยนะ
ไม่เคยขึ้นเครื่องตรงเวลาซักครั้ง -เดี๋ยวก่อน
อะไร -ฉันอยากเข้าห้องน้ำ
อีกแล้วหรอ เพิ่งเคยขึ้นเครื่องบินครั้งแรกรึไง
อย่าห่วงไปเลย แค่ชั่วโมงเดียว ก็ถึงเกาะเจจูแล้ว
ไม่นานหรอกน่า
เธอนี่เป็นตัวยุ่งอยู่เรือยเลย รีบกลับมาล่ะ
ฉันจะไปรอที่ๆนั่งของเรา เร็วนะ -อืม...
บ้าชะมัด หายไปไหนของเธอนะ
คุณคะ กรุณานั่งที่ให้เรียบร้อยค่ะ เครืองบินกำลังจะขึ้น ช่วยเปิด...
คุณคะ กรุณากลับไปนั่งที่ค่ะ
ห้ามใช้โทรศัพท์บนเครื่องนะคะ ขอบคุณที่ให้ความร่วมมือ
เขาคิดว่า เครื่องบินนี้เป็นของเขารึไงน่ะ
สงสัยเพิ่งเคยขึ้นเครื่องครั้งแรกแหงๆ
ไม่อยากจะเชื่อเลย
รอ เดี๋ยวครับ
ขอโทษนะ เรากำลังรีบ
เอ้ย เดี๋ยว
พวกเขาจะไปถึงปลอดภัยไหมนะ
อืม...น่าจะปลอดภัย
ฉันขอเคลียร์เรื่องหนึ่งให้ชัดๆไปเลยนะ ฟังนะคุณ
จนถึง โบอ้วนเข้ามหาลัย ห้ามมีหลานคลานออกมาเด็ดขาด
พูดกับคุณพ่อคุณให้เข้าใจด้วย
ได้สิ แน่นอน
เมื่อตอนที่ลูกยังเด็ก แกมักล้ม ทำข้าวของเสียหายอยู่เสมอ
ดูเหมือนลูกจะทำได้ดี ในงานแต่งงาน
ดีแล้วไม่ใช่หรอ
ทำไม เธออยากเห็นลูกหกล้ม ในงานแต่งงานงั้นหรือ
อืม ก็นิดหน่อย
เถอะน่า...
ไอ้พวก บ้านั่นอีกแล้วหรอ
สนุกกัน นักหรือไง
เฮ้ย ... ใครวะ
หนูจ๊ะ คืนนี้มีที่นอนหรือยังจ๊ะ
อีกครั้งเดียวน่า
กดปุ่มไหนก็ได้ รอกรอแล้วก็กด
ยิ้มหน่อยสิ
ถ่ายให้สวยๆนะ
หืม..ซังมินหรอคะ
ไม่อยากจะเชื่อเลย
เธอมาทำอะไรที่นี่
โบอ้วน ไปดื่มนำพึ่งพระจันทร์ เราก็มาทรรศนะศึกษา
จำไม่ได้หรอคะ -ได้สิ จำได้
แล้ว โบอ้วนล่ะคะ -คือว่า
นี่ เขาเป็นใครหรอ -แค่เพื่อนน่ะ
น่ารักจังเลย -แล้วเจอกัยนะ
หยุดเดี๋ยวนี้นะ รอก่อน มานี่ -โอ้ววว
เดี๋ยว
คุณไปทับตัวเธอทำไม
ไอ้ลามก คิดจะเลี้ยงต้อยหรอเด็กหรอฮะ ไอ้ลามก
ไม่ใช่อย่างนั้น
ผมเปล่า... -จริงๆค่ะ
จริงหรอ... -จริงๆค่ะ
งั้นคุณกำลังจะทำอะไรอยู่
เฮ้ย! -ฮะ
ดูสิ เขาวิ่งหนีไปแล้ว
เธอต้องไปทรรศนะศึกษาไม่ใช่หรอ
ใช่...
แล้วทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะ
เธอมีอะไรทำรึเปล่าวันนี้
ไม่มี
เธอมีแฟนหรือยัง
ยัง...ยังไม่มี
เลขหมายที่ท่านเรียกอยู่ในขณะนี้ ไม่สามารถติดต่อได้ ท่านจะถูกโอนไปยังระบบฝากข้อความ
ยายตัวแสบ เธอทำกับฉันอย่างนี้ได้ยังไง...
พ่อแม่ต้องไม่รู้เรื่องนี้ แล้วค่อยคุยกันทีหลัง
งั้น ต่อจากนี้เราไปออกเดทกันนะ
อืม
เฮ้ยนาย มานี่!
ว้าว ดูท่าจะสนุก ว่าไหมครับ
คุณมาจากไหนหรอครับ -แคนาดาค่ะ
แคนาดาหรอครับ ผมรู้จักแคนาดา
นี่ผมล้อเล่นน่ะ ความจริงผมไม่เคยไปหรอกแคนาดาด้วยซ้ำ
ครูคะ
หวัดดีค่ะ เป็นไงบ้างคะ
เอ้อ เฮวอน
เธอมาทำอะไรที่นี่เวลานี้
มันเป็นเวลาพักผ่อนส่วนตัว
ไม่เคยไปเที่ยวทรรศนะศึกษาหรอ
เคยไปสิ
ช่างเถอะ แล้วโบอ้วนล่ะ แล้วทำไมคุณถึงมาคนเดียว
ไม่รู้จะเริ่มเล่ายังไง คือมันเป็นอย่างนี้...
ใช่
โบอ้วน
แกเป็น พวกเลี้ยงต้อยต่อเนื่องใช่มั๊ย
เดี๋ยว กลับมาก่อน
รู้สึกดีใช่ใหม
นานแล้วที่ไม่ได้มา...กันสองคน นั่งนี่เถอะ
หยุดเถอะ
เอาหลังพิงตรงนี้
รู้สึกดีจัง
คงสายไปแล้วใช่ไหม
แต่ฉันมั่นใจว่า เราทำเรื่องเลวร้ายกับโบอ้วน
ลูกเพิ่งอายุ 15 กำลังเรียนม.4 ด้วยซ้ำ
เถอะน่า มองโลกในแง่ดีเถอะคุณ
ถึงยังไง คุณคิดจะ ให้เขาเป็นเขยอยู่แล้วนี่
ลูกเราก็ไม่ได้ไปใหนไกล เชื่อใจเขาเถอะน่า
นิกจากนี้ ครอบครัวโน้น ก็รัก โบอ้วนเหมือนลูกตัวเองอยู่แล้ว
แต่ลูกเรา ก็ไม่ใช่ลูกสาวเขานี่คะ
ฉันก็พอจะเข้าใจ เรื่องคุณกับพ่อของคุณ
แต่ฉัน ก็ไม่ให้อภัยคุฯเรื่องนั้นได้
ก้ได้ ก็ได้ พอเถอะ...พอเถอะ...
ไม่มี โบอ้วนซักคน ใจฉันโหวงเหวงยังไงก็ไม่รู้
มองใครก็ กลายเป็นลูกไปหมด คนนั้นก็ด้วย
ลูกอม ใหมคะ ขอบคุณค่ะ
ลูกอมใหมคะ
โบอ้วน ช่วยเขาหน่อยสิ
ที่รัก ที่รัก นี่ค่ะ
ขอบใจมากนะ
คุณปู่ -พ่อ ออกมาเถอะครับ
นั่ง นั่ง ทานข้าวกัน -ได้
ไปเที่ยวมาเป็นไงบ้างล่ะ
ดีครับคุณปู่ เราสนุกกันมาก
ค่ะ ซังมินเขาดีกับหนูมาก หนูสนุกจริงๆ
พอเถอะน่า ผมไม่ทำอะไรซักหน่อย
ปู่ดีใจ ทีพวกหลานสนุก
หลานก็แต่งงานอย่างเป็นทางการแล้วนะ
รักกัน และหวังว่าคงจะเห็นผลผลิตในไม่ช้านะ
ดูเหมือนหลานจะไม่ค่อยมี ความสุขเท่าไรเลยนะ ซังมิน
ไม่สบายหรือเปล่า
ผมสบายดีครับ
ทั้งคู่สมกันเหมือนกิ่งทองใบหยก จริงมั๊ย
ห้องลูกเก็บกวาดเรียบร้อยแล้ว ไปพักผ่อนเถอะ
ครับ
เดี๋ยวก่อน เราควรดื่มฉลอง ให้กับเจ้าบ่าวใหม่ก่อนนะ
ดีไหมครับพ่อ
ดีสิ ให้หลานเขย รินเหล้า ให้ฉันนะ
ได้เลยครับคุณปู่
คุณปู่ครับ ผมขอตัวไปนอนก่อน
ได้สิ ไปนอนที่ห้องหลานเลยนะ
ระวังด้วย!
ที่รัก
ไปกันเถอะ
นี่ โบอ้วนไม่ใช่สิ่งของนะ -ราตรีสวัสด์
นี่ระวังหน่อยสิ
เดี๋ยว เดี๋ยว
นอนหลับฝันดี -ราตรีสวัสนะครับ
ที่รักกกก
โอ๊ย ตัวหนักชะมัด
เหม็นเหล้าอีกต่างหาก
นี่ นี่
พี่ทำชุดฉันขาดหมดแล้วนะ หยุด -อยู่นิ่งๆนา
คึกคักยังกะม้าออกศึกเลยแฮะ
ที่นี่ปหละ แหมาะสมที่สุด เข้ามาข้างใน ดูต้นไม้นี่สิ
ข้ามาข้างในสิครับพ่อ ปิดประตูด้วยนะ
คิดว่าไงบ้าง ดีไหม
ดูนี่สิ น่ารักดีเนอะ
น่าอยู่จริงๆ
ห้องสวยดีนะ โบอ้วน
แม่แขวนภาพนั้น -สวยนะ ว่ามั้ย ดูดีหรือเปล่า
ดูที่ระเบีบงสิ ฉันเป็นคนเลือก ต้นไม้เองเลยนะนี่
โบอ้วน
สะอาดจริงๆ
ดูกรอบรูปนี่สิครับ กรอบรูปนี่
แล้วผมจะหารูปอะไรมาใส่ดีล่ะ
ลูกกำลังมีช่วงเวลาที่ดีในชีวิต ไม่ใช่หรือจ๊ะ
นี่อะไรกัน อาหรับราตรีรึไง -ตายจริง
แล้วหมอนพวกนี้ -ตายจริง
แยกห้องนอน จนกว่าลูกจะจบมหาลัย ตกลงนะ
หัวเสียเป็นบ้าเลย
ก็หนูชอบนี่นา
แล้วเนี่ยไรเนี่ย สวนดอกไม้หรือไง
นี่ฉันกำลังทำอะไรอยู่นะ
พอเถอะน่า
ภาษาเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรม
ภาษาเป็น...ส่วนหนึ่งของ....วัฒนธรรม
ถ้าเีราจะเรียนภาษาต่างชาติ
ก็ควรจะศึกษาวัฒนธรรมของประเทศนั้นด้วย...
อ่า, เยี่ยมไปเลย
นี่หยุดนะ สวมเสื้อผ้าก่อนสิ
ฉันชอบนอนเปลือยเปล่า แม้แต่ กกน. ก็ไม่ใส่
ออกไปนะ
ไปไหนหรอ
นี่ก็ห้องของฉันนี่
หมายความว่าไง
นี่มันห้องของฉัน ห้องพี่อยู่ทางโน้น
ออกไปซิ
ฉันไม่ค่อยชอบมันเท่าไร
นอนด้วยกันเถอะ
อะไรนะ จะบ้าไปแล้วหรือไง
คนเรา พอแต่งงานกัน ก็ต้องนอนด้วยกัน
โบอ้วน...
อะไร...
ฉันคิดว่าคืนนี้เหละ -อะไร
ฟังนะ
ถอยไปห่างๆเลย
เถอะน่า เราแต่งงานกันแล้วนะ ทำตามฉันบออกซิ
นี่!หยุดนะ
เราแต่งงานกันแล้ว!ทำตามฉันบออกซิ อยู่เฉยๆน่า
ยายบ้า...ฉันแค่ล้อเล่นเท่านั้น
พระเจ้าช่วย!
อรุณสวัสดิ์ โบอ้วน
ตาเธอบวมออกมาเลยนะ
ออกกำลังกายยามเช้าหน่อยมั้ย
อะไรนะ!เธอหนีออกมาจากสนามบินหรอ
แล้วเธอไปทำอะไรช่วงฮันนีมูนล่ะ
ใคร...ฉันหรอ
เธอรู้แล้ว...เก็บไว้เป็นความลับล่ะ
เธอนี่ความลับเยอะจริงๆนะ
ฉันออกเดทกับจุงวู
จุงวูหรอ แล้วสามีเธอล่ะ
สามีอะไร ล้อเล่นน่ะ ฉันถูกบังคับแต่งต่างหากล่ะ
แล้วจุงวูรู้เรื่องที่เธอแต่งงานมั้ย
เปล่า แต่ฉันมั่นใจว่าเขาต้องเข้าใจแน่
ไปเถอะ
ถ้าฉันโทรหาเขา ก็ก็จะมาในทันทีทันควันเลย
เขาจะมาหานาย ถ้านานโทรหาตอนนี้เลยหรอวะ
แน่นอนค่ะ นายท่าน แล้วก็จะรีบมา
นานนี่ขี้โม้ชะมัด
พอเถอะน่า ตอนนี้เขาคงกำลังเรียนอยู่
เดี๋ยว ฉันจะแสดงให้ดู -ไอ้บ้าเอ้ย น่าเกลียดชะมัด
โทรบอกให้เขามา -เดี๋ยวก่อน
เมียจ๋า นี่ผัวนะ
ผัวสั่งให้เธอมาเธอก็รีบมา
ว้าว.
ด่วนจี๋ -ว้าว.
เร็วเข้า! -ว้าว
แค่นี้!
เดี๋ยวเธอก็รีบมาที่นี่ยังกับลูกกระสุนปืนเนอะ
เอ้าพวก..ดื่มกัน
ผมซังมิน ผมเป็นลูกผู้ชาย ใช่ใหม
แน่นอนนายเป็นผู้ชาย
ฉันจะสอนบทเรียนให้กับเมียตัวอง เหมือนกับผู้ชายจริงๆเขาทำกัน
ชายเหนือชาย ชายยอดชาย -เอ้าดื่ม พวก
เย้..ดื่มให้หมด เพื่อน
ดื่มจนกว่า จะอ้วก!!
วันนี้จะมีสารวัตร นร.มา กลับบ้าน หรือ ไปเรียนไป
เมียจ๋า!
เธอเป็นเมียผม มานี่สิจ๊ะ เมียจ๋า
เราแต่งงานกันแล้ว -ไม่ใช่วันนี้ครับ
เขาเป็นสามีเธอจริงๆค่ะ
สวัสดีครับ โบอ้วน
คุณเห็นเธอแล้วที่งานแต่งผม นี่ โบอ้วน เมียผม
นี่คุณเรียกฉันมาได้ไง ในที่แบบนี้...
ได้ไงกัน.
สามีเธออนุญาต ใครจะทำไม
ขอเบียร์อีกที่ครับ
อย่าเลย ดื่มนำอัดลมแทนก็แล้วกัน
ค่ะ...
ขอน้ำอัดลมที่ หนึ่งค่ะ
หนุน่ารักมากเลยนะจ๊ะ
ขอบคุณค่ะ
แน่นอนนอนอยู่แล้ว เมียผ๋มน่ารัก
เธอน่ะทำกับข้าวห่วย อารมณ์ร้าย
และเรียก็โง่
แถมยังนอนกรนอีกด้วย -ซังมิน นี่คุณเมาแล้วนะ
หยุดดื่มเถอะ ตกลงมั้ย -ไม่
ฉันล่ะอิจฉาจริงๆ ไม่มีใคร มาคอยห่วงฉันเลยว่ะ
ว้าว รู้สึกดีชะมัด หมดแก้วเลยนะ -หมดแก้ว หมดแก้ว
ฉันยังไม่ได้แนะนำตัวเลยนะ ฉันเป็นรุ่นพี่ซังมิน ฮาน จิซูจ่ะ
หนู ซู โบอ้วนค่ะ
โบอึ๋ม โบอวบ โบอ้วน
เธอเอาแต่บ่นๆ ทุกเช้าๆ
จิซู คุณรู้ไหมว่าเธอทำอะไรกับผม ในวัน ฮันนีมูน
นี่ ซังมิน ลุกขึ้น..กลับบ้านได้แล้ว !
นะจ๊ะ ได้โปรด...
แล้วเจอกันอีกนะคะ จิซู
จ่ะ ก็เราเป็นเพื่อนกันแล้วนี่
เหมือนกับหนูเป็นน้องสาวคุณเลย
แต่หนูเก่งกว่าฉัน เพราะหนูแต่งงานแล้ว
เลิกพูดเล่นเถอะค่ะ
ลิกพูดเล่น เลิกพูดเล่น
รู้ไหม หูกับเค้าเหมาะสมกันมากเลยนะ
ตอนเด็ก ๆเรามักจะทะเลาะกันเสมอค่ะ
หาเรื่องแกล้งหนูตลอด
เขาเป็นเด็กคนแรกที่แกล้งเปิดกระโปรงหนู
ตลกดีนะ เด็กผู้ชายมักชอบแกล้ง คนที่ตัวเองชอบเสมอ
จิซู จิซู จูบผมสิ
อย่างน้อยเธอก็น่าจะทำอะไร ให้ฉันดื่มแก้เมาค้างบ้าง
ก็สมควรแล้วนี่
นอกจากนั้น ฉันยังเป็นแค่เด็กนักเรียนอยุ่เลยนะ
เธอก้เอาแต่อ้างอย่างนี้เสมอ เวลาจนมุม
โรงเรียนใช่ว่าจะคุ้มหัวเธอได้ ตลอดไปนะ
ก็ฉันเป็นเด็กม.ปลายจริงๆนี่
เอาเป็นว่า ฉันจะทำอาหาร ให้พี่กินคืนนี้
เดี๋ยวก่อน!ซู โบอ้วน -อะไร
ตามมานี่ -ไปไหน
อยากโดนตบหรือไง มานี่
พวกเธอต้องการอะไร
ฉันได้ยินข่าวมาว่าเธอป่าวประกาศ ว่าเป็นแฟนของจุงวูใช่มั้ย
น่าเชื่อตายล่ะ
แถมยังโม้อีกว่า ไปนอนกับ จุงวู มาแล้ว
แกคิดว่าพวกฉันเป็นใครกัน กล้าดียังไง นังบ้า
ฟังให้ดี ระวังปากหน่อยเวลาพูดน่ะ
ถ้าฉันได้ยินเรื่องนี้อีก เธอตายแน่!
จุงวูกับฉัน รักกันจริงๆ
นี่เธอเป็นบ้าไปแล้วแน่ๆ!
นี่ เธอไม่เข้าใจที่ฉันพูดรึยังไง
ฉันไม่ได้ทำอะไรผิดนี่ ไปล่ะ
เดี๋ยวกล้าดียังไง... กล้าดีจริงๆ
พวกเธอทำอะไรกันอยู่น่ะ
ถอยไป
อะไรนะ
นี่ ลี จุงวู เธอจะมาทำอย่างนี้กับฉันไม่ได้นะ
คุณไม่อยู่ในสถานะนั้นอีกแล้ว ที่จะพูดกับผมแบบนี้
ฟังให้ดีนะ มันเป็นเรื่องจริงที่ว่า ผมกับ โบอ้วนเป็นแฟนกัน
อย่าไปถือสาพวกเขาเลย คิดว่าตัวเองเป็นเจ้าหญิง
เธอต่างหากที่เป็นเจ้าหญิงตัวจริง
นำมันงา!น้ำตาล!
นำมันขวดเล็กใช่ไหม -ใช่
น้ำตาลนี่หรอ -เร็วเข้า เร็ว
ได้แล้ว
นำส้มสายชู สปาร์เกตตี้ ซอสมะเขือเทศ
นำส้มสายชูอยู่นี่
แล้วก็นี่สปาเกตตี้
นี่หรอ
นี่ซอสมะเขือเทศอยู่นี่เอง Ok
เร็วเข้า เร็ว
น้ำมันมะกอก แตงดอง - นำมันมะกอก แตงดอง
โบอ้วน!!
เป็นไรรึเปล่า โบอ้วน?
โบอ้วน โบอ้วน เป็นไรมั้ย?
ไม่เป็นไรนะ?
อูย ขาฉัน!
เจ็บเหรอ?
เจ็บมากหรือเปล่า - เปล่า ทำไม ไม่อยากแบกแล้วหรอ
อยู่นิงๆก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนใจ
อย่าจับตรงนั้นนะ!
ก็ฉันไม่ได้ตั้งใจซะหน่อย ทำไมล่ะ
มือฉันไปอยู่ตรงนั้นมันก็เป็นธรรมชาติอยู่แล้ว
หาข้อแก้ตังเก่งนี่ เดินดีๆ ได้แล้ว
ก็เธอชอบเดินเอียงขวา เพราะก้นเธอไม่เท่ากันนะสิ
อย่ามาหาเรื่องฉันนะ
ฉันไม่ได้ล้อเล่นนะ
ก็ก้นข้างขวา เธอใหญ่กว่าจริงๆนี่
นี่ หยุดนะ!
หยุดนะ นี่ หยุดสิ
ก้นไม่เท่ากัน เอ้ยยายก้นไม่เท่ากัน
หยุดนะ หยุด! -ก็ได้ ก็ได้!
ท่านสุภาพบุรุษ และ สตรี ! -นี่หุบปาก
โบอ้วน มีก้นสองข้างไม่เท่ากัน!!
ยายก้นเอียง
ดูเธอหั่นเข้าสิ
ควรทุ่มเทความตั้งใจ -ลงไปด้วยสิตอนทำน่ะ
เงียบเถอะน่า
เงียบหรอ ฉันแก่กว่าเธอนะ -เงียบ เถอะน่า
เงียบอะไร ยังไงฉันก็แก่กว่า เดี๋ยว...ยายเด็ก...
อะไรน่ะ -ฤทธิดาบวงพระจันทร์
ยายตัวแสบ...เดี๋ยวเธอจได้รู้ว่าต้องรับ บทเรียนอะไรบ้าง -มานี่ยายตัวแสบ
เธอเอามันมาทำอะไร
นี่..หยุดนะ...มันร้อน!นี่หยุด... -เดี๋ยว
เดี่ยว...ไมนไม่ยุติธรรมนะ
อ๊ากก.....
อร่อยนะ -ใช่
หน้าเหมือนแมวเลย
พี่เองก็เหมือนกัน
ก้อนหิน กระดาษ ค้อน -ก้อนหิน กระดาษ ค้อน
เยส..!
ล้างจนแน่ใจว่าสะอาดนะ ภาระกิจนี่ยิ่งใหญ่ กว่าการทำอาหารอีก
อย่าให้ถึงทีฉันบ้างนะ!
เดี๋ยวนี้ ก้นโย้มาด้านนี้แล้วหรอ
นี่ จอมลามก! ถ้าฉันเป็นพี่ ฉันจะช่วยล้าง
ภาพนี้สวยนะ ฉันน่ะดูหล่อมาก
เสร็จล่ะ!!
ซังมิน...อย่าเข้ามานะ!
หยุดนะ!
อย่าเข้ามานะ หยุดนะ หยุด...
เอาล่ะนะ ฉันจะถอดหมดล่ะนะ -หยุดนะ!
ขอบคุณนะ ซูชิอร่อยมาก -จริงหรอ
ดูสนามว่าๆนะ ไม่มีคนมาดูแข่งหรอ
ไม่มีใครมาดูแข่ง ของมัธยมกันแล้ว
ต้องเป็นการแข่งของมืออาชีพ หรือ เมเจอร์ลีก ถึงจะไปดู
ฉันหวังว่าซักวัน เธอคงจะได้เล่นในเมเจอร์ลีกนะ
เฮ้ ลี จุงวู
โชคดีนะ
หิวเป็นบ้าเลย
Double crust seafood...
อร่อยดีแฮะ
ลี จุงวู สู้เขา
แบ่งให้เราบ้างเถอะ จะตีเก่ง รับ เก่งไปถึงใหนวะ
เธอน่ารักดีนะ ทำไมไม่แบ่งกันใช้ บ้างวะ บ้าฉิบ
ใช่แล้ว เขาคือ ลี จุงวู ผู้เล่นดาวเด่นในระดับมัธยม
รี่มัน รร.ของโบอ้วนนี่นา
นี่ผมดีเกินไปหรอ นี่อาจดูไม่ค่อยดี
เด็กวันรุ่นฮอร์โมนพลุ่งพล่าน อาจทำอะไรโดยที่ไม่ทันคิด
แต่ ผมว่าโตไป เดี๋ยวเขาก็หายไปเอง
เด็กสาวน่ารักคนหนึ่ง กำลังตะโกนเชียร์ผู้เล่น
อ้า..แม่สาวซูชินี่เอง -อะไรนะ
ทั้งคู่ป้อนซูชิกันก่อนแข่ง -เป็นภาพที่น่รกอะไรอย่างนี้
เข้าใจล่ะ
กลับเร็วกว่านี้หน่อยไม่ได้รึไง
ยังไม่นอนหรอ -ก็ฉันนั่งรอเธออยู่นี่ไง
อันตรายจะตายกลางค่ำกลางคืน ไปนอนไป
ก็ได้
ขอตัวไปนอนก่อนนะ -ไปนอนเถอะ
ไปนะ -ราตรีสวัสดิ์
มีอะไรรึเปล่า -เธอไม่รู้หรอ
เรื่องอะไร
คนทั้งโรงเรียนรู้เรื่อง เธอกับจุงวูแล้ว
รูแล้วไงล่ะ -เธอคิดว่ามันดเหมาะหรอ
เธอแต่งงานแล้วนะ
แค่ทางนิตินัย เธอก็รู้เรื่องดีนี่นา
แล้วถ้าพ่อแม่ของซังมินกับเธอรู้ล่ะ เธอจะไม่เห็นแก่ตัวไปหน่อยหรือ
เธอร้องไห้ทำไมล่ะ
ฉันเองก็ชอบ จุงวู เหมือนกัน
พวกเธอ วันนีเรามีประชุมกันคืนนี้นะ
รู้แล้วจ่ะ
เธอดูดีจัง ถ้าสามี คงจะเลี้ยงมาดีล่ะสิ
หนูจ๋า -คะ
หูอยู่ห้อง 106 ใช่ใหมคะ -ใช่ค่ะ
คืนนี้พวกเรามีประชุมสำคัญกัน อย่าลืมบอกคุณแม่ให้มาด้วยนะจ๊ะ
ที่ห้อง 108 -ค่ะ
หนูจ๊ะ -คะ
หนูช่างน่ารักจริงๆ
ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณท6กสิงทุกอย่างนะคะ ไปนะ -ราตรีสวัสดิ์ค่ะ
ไปล่ะ ดูแลตัวเองนะ -ขอบคุณสำหรับคืนนี้
ไปไหนมา?
ไปประชุม อพาร์ทเมนท์
ดูเขาสิ เหมือนพวกจิ้งจอกสังคมเลยนะ
ใช่ เหมือนจริงๆด้วย
ดูร้ายกาจยังไงก็ไม่รู้
เธอบอกอะไรพวกนั้น
เธอทำกับฉันอย่างนี้ได้ไง
แล้วเจอกันนะ
เชอะ ทำไมฉันถึงได้ขี้แพ้อย่างนี้น้า
ผิดกับใครบางคน ได้ทั้งผัวได้ทั้งแฟน
ต่อไป ต่อไป
มนุษย์จอมพลัง ไทเกอร์ วู๊ด
ซีดาน! -นั่นแหละๆ ซีดาน!
ซีดาน ซีดาน!
อะไร?
โธ่ น่าจะเคาะก่อน......
ไง จิซู..... - จิซู...
อยู่นี่กันพอดี ฉันจะมาบอกเรื่องโรงเรียนที่จะฝึกสอนกัน
ซังมินได้สอนที่ โรงเรียนดอง อินนะ -อะไรนะ?
โรงเรียนดอง อิน! -โอ ไม่นะ
ทำไม? มันเป็นอะไรละน่ะ?
โรงเรียนของโบอ้วนน่ะ
ตาทึ่ม!
โบอ้วน.......
หือ?
รู้มั้ย..... -อะไร!
พูดซิ เดี๋ยวไปเรียนสายนะ! -ได้ๆ
เดี๋ยวค่อยคุยกันที่บ้านละกันนะ ไปละ
ขอโทษนะครับ - ห้องพักครูอยู่ที่ไหนเหรอครับ?
ห้องพักครู? ไม่รู้หรอก
ฉันเกลียดที่นั่น
รอด้วย!
นี่! ใครใช้ให้เธอย้อมผมมาเนี่ย?
ทรงจิ๊กกี๋รึไง! มานี่ซิ
มีอะไรรึเปล่าคะ? เดี๋ยว!
น้ำชาค่ะ..
ขอบคุณครับ
แหม คุณน่าจะบอกฉันก่อนนะ
คุณดูน่าสนใจมากเลยนะ ฉันไม่น่าดูคนผิดเลย
เล่นกล้ามด้วยเหรอคะ?
ท่านคะ นี่ครูฝึกสอนคนใหม่ ปาร์ค ซัง-มินค่ะ
สวัสดีครับ
คุณคิม คุณออกไปได้แล้วละ
ค่ะ เราคงจะได้เจอกันอีกบ่อยๆนะคะ
เป็นยังไงบ้างครับ? -ก็สบายดี
ดูแลหนูโบอ้วนให้ดีๆนะ - ครับ
ไม่มีใครรู้หรอก นอกจากฉัน - ครับ
เมื่อคืนนะฉันไปดิสโก้เธคมาละ รู้เปล่าว่าฉันเจอใคร?
ใครละ? -ครูประจำชั้นห้องเราไง
จริงเหรอ?
เธอต้องไปหาเก็บผู้ชายแหง๋ๆ
ยัยแก่ขึ้นคานมาแล้ว!
เงียบ!
วันนี้เรามีครูฝึกสอนคนใหม่
ว้าว หล่อจัง - หล่อเนอะ
เหมือนฉันเคยเห็นหน้าเค้ามาก่อนนะ?
อืม ฉันก็ว่าคุ้นๆนะ แต่เขาหล่อจิงๆนะ
ผมชื่อ ปาร์ค ซัง-มิน จะมาเป็นครูสอนศิลปะครับ
ผมหวังว่าเราจะอยู่ด้วยกันนานๆนะ -ค่า!
อย่าคิดทำอะไรไม่ดี กับครู ปาร์ค นะ เข้าใจมั้ย?
ค่า คุณครู.......
เอ่อ ครูหมายถึงพวกเธอยังมีอนาคตที่ดี เข้าใจที่ครูพูดนะ
มีอะไรอีกไหมคะ? -ไม่มีแล้วครับ
เงียบ!
เอ้า ย่างเลยนะกินให้เต็มที่
ดื่ม!..สนุกให้เต็มที่เลยนะ
คุณ ปาร์ค, หมดเลยนะค่ะ
คุณ ปาร์ค!
อีกแก้วนะค่ะจากฉัน.
- เอาเลยค่ะ~ - พอแล้วครับๆ.
- เป็นไงมั่งคะ คุณ ปาร์ค? - อะไรเหรอครับ?
- พ่อเด็กน้อยสงสัยจะดื่มมากไป, ไหวหรือปล่าว? - ไหวครับ, ยังพอไหวอยู่ครับ.
- คืนนี้คุณที่งานยุ่งมั้ย? - ครับ มีนิดหน่อย...
โถ่เอ้ย~เถอะน่า!
เฮย~เอาเถอะๆ!
อะไรจะบังเอิญขนาดนั้น เราได้สอนห้องเดียวกันเลย
แบบเนี้ย ต้องต้อนรับแบบ ส่วนตั้ว ส่วนตัวหน่อยแล้ว!
ไม่ดีกว่าครับ ขอบคุณมาก
จะได้สนิทสนมแนบชิบติดกันไงคะ. ในรอบแรก, นะค่ะ? Ok...
คุณ ปาร์คค่ะ, ไปกันคะ! ไปต่อรอบสองกันคะ.
เมื่อตอนที่เจอคุณในครั้งแรกที่ เกาะ จิจู, ฉันยังจำได้ติดใจเลย
คุณ คิม! ลุกขี้นเถอะ นะครับ
อย่านึกว่าฉันง่ายนะ ฉันก็เป็นแค่สาวแก่!
ฉันจะฆ่าแกถ้าแกคิดแบบนั้น
ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย กับเหตุการณ์นี้
คุณ ปาร์คค่ะ คุณรู้มั้ย,ฉันไปดูดวงมาเร็วๆนี้มา
ฉันจะได้แต่งงานกันผู้ชายอายุน้อยกว่า คุณคิดยังไงมั้ยละ
อะไรของคุณ? เราคุยเรื่องนี้ทีหลังได้มั้ย!
อย่าคิดว่าฉันง่ายนะ
ฉันจะเอาอิฐทุบหัวแก ถ้าแกคิดแบบนั้น
คุณ คิม....คุณ คิม!....คุณ คิม.... คุณ คิม,คุณ คิม....
คุณจะไปไหน คุณปาร์ค?
ขับไปเลยครับ คุณโชเฟอร์
ทำไมยังไม่นอนอีกละ?
มีอะไรเหรอ?
ทำไมพี่ไม่กดรับโทรศัพท์ล่ะ?
โถ่ ก็พวกครูของเธอดื่มกันไม่พักผ่อนเลยนิ
ฉันไม่มีโอกาศจะรับมันเลย
มี รร.ตั้งเยอะทำไมต้องเป็น รร.ฉันค้วย -ฉันจะไปรู้เรอะ
ถ้าที่โรงเรียนรู้เรื่องเรา ฉันต้องตายแน่! ระวังตัวหน่อยนะ!
ฉันจะระวัง ไม่ต้องห่วง ที่โรงเรียนจะไม่รู้เรื่องเราแน่นอน
ไม่ต้องห่วงหรอก ไปนอนเถอะ
อาบน้ำด้วยละ กลิ่นเหล้าเหม็นหื่งเลย
ได้ๆ นอนเถอะ
ทำไมเราต้องระวังอยู่คนเดียววะ
- นี่ - อะไร!
ฉันจะระวัง
อะไรหนะ?
โทษทีนะ แต่ฉันขอ ปลกทุกข์ข้างๆเธอได้มั้ย?
- ไม่ได้หรอก! - ฉันจะอยู่ข้างๆเอง.
โบอวน,ฉันอั้นไม่ไหวแล้วนะ!
อะไรกันวะ
ทำอะไรอยู่หนะ?
หวา! ปาร์ค ซัง-มิน, ทำอะไรของเธอ!
ฉันไม่ได้บอกเหรอว่าอย่าดื่มมาก!
ฉันรู้สีกไม่ดีเลย
เร็ว ทำต่อซิ
คุณ ปาร์ค
ครับ?
จับตาดูภรรยาคุณหน่อยนะคะ
คุณ ปาร์คค่ะ
อ่า,ครับ,คุณ คิม
ไปทานด้วยกันมั้ยคะ?
คุณ ปาร์ค, คุณทำอะไรก่อนมาสอนที่นี่คะ
เอ่อ, ปู่ของผมป่วยหนะครับ
- คุณต้องเป็นลูกคนแรกแน่เลย - ครับ ผมเป็นลูกคนเดียวครับ
ครอบครัวของคุณต้องมีผู้ชายอ่อนแออ...
เราคือลูกผู้ชายยกเว้นฉัน มันไม่สนุกใช่มั้ย?
ฉันแค่ล้อเล่นหนะคะ
คุณ ปาร์ค....
- ไม่เป็นไรหรอกครับ. - อ่าปากหน่อยคะ.
- พวกเด็กๆกำลังมองอยู่นะครับ - ก็ให้เค้ามองไปซิคะ.
ยัยแกทึนทึกนั้นทำอะไรหนะ? เธอกำลังจับเยื่อของเธอ
ยัยแกทึนทึกผู้หน้าสงสาร
ดูเธอทำกะเค้าซิ อาจารย์ที่มาใหม่นิ
- สวัสดีคะ - สวัสดี
เป็นไงบ้างละดีมั้ย?
เธอเห็นด้วยเหรอ?
พี่ดูมีความสุขนะ ได้กินข้าวกลางวันกับคุณคิม
มันจะเยียมมากเลย ถ้าโรงเรียนนี้ มีขนมปังขายให้ซักหน่อย
หึงเหรอ?
พี่อย่าทำเสียเรื่องละกันละ
- สวัสดีคะ - อ่า, ครับ
- สวัสดีคะ, คุณ ปาร์ค - ครับๆ,สวัสดี
- ที่นี่มีคนชื่อ ลี จูน-วู มั้ย? - ครับ,ผมเองครับ
- นายคือ ลี จูน-วู มั้ย? - ครับ ใช่
- เออ นายคือ ลี จูน-วู... - ใช่แล้วครับ, ผมคือ ลี จูน-วู
- จูน-วู, ซูชิ อร่อยมั้ย? - อะไรนะครับ?
นายดูดีนิ รักษาตัวดีๆละ!
แย่แล้ว!
- สนุกมั้ย? - ใช่สนุกดี
เฮ้,ฉันกำลังดูถึงตรงที่สนุกๆอยู่เลยนะ
ที่นายดูอยู่นี่มันหนังโป้ แล้วบอกว่ามันสนุกมันสนุกยังไง?
- อย่ามาพูดแบบนั้นกะงานอดิเรกของฉันนะ! - นายเรียกว่างานอดิเรกเหรอ?
- เอาคืนมานะ! - ลืมไปได้เลย!
มันเป็นการ ศึกษานะ ส่งมาเดียวนี้นะ
นายควรจะละอายบ้างนะ ฉันกำลังอ่านหนังสืออยู่!
ก็ปิดประตูซะซิ
- หยุดดูได้แล้ว! - อย่ามายุ่งหนะ!
- เอาละๆ, เอาคืนมาเดียวนี้นะ - ไม่
- ฉันขอโทษ, ขอมันคืนหน่อย - นายขอโทษเหรอ?
ให้คืนนายก็เปิดดูอีกนะซิ
ฉันขอ ได้มั้ย
อะ เอาไปเลย
ไปดูหน่อยซิใครมา
เชอะ!
โบอวน โบอวน คุณ คิม มาอยู่ที่หน้าประตูแล้ว
คุณ คิม?
นายไปทำอะไรเธอ เธอถึงได้มาที่นี่เล่า!
ฉันก็ไม่รู้เหมือกัน เร็วเข้า เก็บของๆเธอก่อน เร็วๆ
ชั้นในๆ
คุณ ปาร์ค ขา
- คุณ ปาร์ค! - โอ้ แม่เจ้า!
- ประตูเปิดอยู่หนะคะ~ - ครับ...
ว้าว โอ้โห ห้องของคุษมีทุกอย่างเลยนะ
- ที่ผู้หญิงต้องการ... - คุณ คิม, อะไรนำคุณมาที่นี่ได้ละครับ?
คุณ ปาร์ค,ฉันว่าจะมาตากผ้าให้หนะคะ
- นั้นห้องนอนของคุณเหรอ? - คุณ คิม!
- นั้นอะไรคะ? - อ่า เครื่องทำความสะอาดอัตโนมัติ ครับ.
อัตโนมัติ,ว้าวมันทำความสะอาดได้เอง....
- ใครอยู่ตรงนั้น, คุณ ปาร์ค. - ไม่นะ!
ผีมา มันเป็นผีนิ
ใครคะนั้น? เค้าเป็นใคร?
- น้องของผมเองครับ เธอสติไม่ค่อยดี... - บ้าเหรอ? ก็คงเป็นแบบนั้น...
Munch เป็น ศิลปของชาว นอรเว
มีผู้ ริเริ่มนำความคิดมาแสดงเป็น รูปธรรม การสร้างงานโดยใช้สีฉูดฉาด
- ดังนั้นเป็น... - คุณ ปาร์คคะ
- ครับ? - ลืม Munch ไปเถอะคะ...
เล่าเรื่องงานศิลปชิ้นแรกของคุณ ในเรื่อง โรแมนติด
- งานชิ้นแรก..... - ค่ะ
เข้าเรื่องบทเรียนต่อดีกว่า
- รักครั้งแรกของ! - คุณ... เล่าให้เราฟังหน่อยเกี่ยวกับรักแรหของคุณนะคะ
OK รักแรกของผมเป็น
ในครั้งนั้นเป็นครั้งเดียวตอนที่ฉันอยู่ข่ายทหาร
แต่ก็ไม่มีใครรู้ว่าฉันชอบเธอมากแค่ไหน
แล้วเธอรู้มั้ย?
นั้นต้องเป็น จิ-ซู แน่...
เธออาจจะรู้หรือไม่รู้ก็ได้ เอ้า เรียนกันต่อได้แล้ว
เป็นไงบ้างละที่ไปเป็นครูฝึกหัด
ฉันโชคไม่ค่อยดีเลยต้องไปอยู่ โรงเรียนชายล้วน
ยังไงวะที่ว่าโชคไม่ได้ เพราะไม่มีผู้หญิงในโรงเรียนเนี่ยนะ?
แล้ว ซุง-มิน ล่ะ เป็นไงมั้ย?
ทุกอย่างไปได้สวย ขอบคุณคุณมาก
ฉันรู้ว่า ทั้งสองคนอาจจะต้องมีเวลาร่วมกัน
ผู้ชายเจ้าชู้มันจะได้ใจนะ
เค้าคงไปที่โรงเรียน แล้วด็ได้เจอเมียแสนสวย,
และก็โดนห้อมล้อม ด้วยเด็กนักเรียนสาวๆ
เสร็จแกไปกี่คนแล้วละ?
ฉันม่คิดเรื่องนั้นให้รกสมองหรอก
เมียฉันคุมทั้งที่โรงเรียนและที่บ้าน...
ไอ้เสือ,แกมีโชคดีแล้ว อะนี่
อะไรหนะ? ข่ายทหาร...
พรุ่งนี้ ห้ามสายนะ แล้วก็เตรียมตัวให้พร้อมด้วย
ผัวของเธอต้องไปรับใช้ชาติแล้วนะ
จงรักภักดีจ้า
- ไม่ช่าย, มันต้อง "ครับผม!" - ครับผม!
แล้วเจอกันนะ
เอ่อ แล้วอย่าลืมนะ ที่ฉันบอกเธอใว้หนะ
ขอให้สนุกนะ
ขอบใจมากนะ การฝึกตอนเช้าเสร็จสิ้นแล้ว!
นี่มันนานมาแล้วนะ, แต่ฉันยังต้องมา ใส่ชุดฟอร์มอีก,ยังดูดีมั้ย?
ดูดิเพราะเบียร์แกลงพุงแล้วชุดแทบปริ้นแล้ว
- พวกเค้าตั้งแถว - นั้นมันแถวรับอาหารนี่!
พวกเด็กๆเอ้ย..
ขอบคุณครับ
ซุง-มิน บะหมี่นะ โว้ย
- บะหมี่ผัดเหรอ? - เออ
ผมขออีกชามได้มั้ยครับ?
ไม่เอาๆ
แกจะไม่กินใช่มั้ย?
นั้นมัน ซูชิ นิ?
- ครับผม! - ขอบคุณค่ะ!
- ขอบคุณมากค่ะ - ไม่ต้องเกรงใจครับ
- ฉันขอโทษ. ฉันคิดว่ามีเค้าคนเดียว - ไม่เป็นไรหรอกครับ
ไม่ต้องห่วง อร่อยมั้ยล่ะ ไอ้เสือ?
อย่างเพิ่งพูดกันฉัน ฉันกำลังกินอยู่
แกคิดจะแบ่งให้พวกเราซักนิดซิ
- อยากได้กิมจิซักชิ้นมั้ยละ? - กิมจิ, กิมจิ...
เอาอย่างอื่นด้วยก็ดีนะ
หมูออีกซักชิ้นนะ
แกคือ พลทหารปาร์คใช่มั้ย?
ยืนขึ้น...
ครับผม
- ลง! - ลง!
- ขึ้น! - ขึ้น!
ไอ้พลทหาร ยังไงก็ยังเป็นพลทหาร
เค้าต้องการอะไรหนะ?
พวกพลทหารมันก็ต้องแบบนี้
- ทำอะไรซักอย่างซิ! - อ่า, อร่อยจัง.
หยุดเดียวนี้นะ อย่าแตะอะไรอีกเลย
ลง...... ขึ้น........
คุณ คิดจะทำอะไร คุณจะทำอะไร
-ลุกขึ้นมานะ - This won't take long.
มีผู้กล้ามาช่วยแล้ว, เธอเป็นใคร? เธอเป็นเมียเค้าหรือยังไง?
- ใช่, ฉันนี่ละเมียเค้า! - โทษที, เธอเป็นน้องสาวของผมหนะครับ.
จะปิดบังอะไร
แกบังอาจมาทำแบบนี้กับผัวฉันได้ไง
- ฉันเป็นพลทหารเรือนะ - แล้วไง!
- ฉันเป็นพลทหารเรือนะ - ปู่ฉันก็เป็นทหารเรือเหมือนกัน นะ!
แกรุ่นไหนวะ ปีไหน
โบอวน
ขณะนี้ ฉันจะไปทะแล
แล้วหว่านแหจับปลา~
ฉันเป็นแมงแห่งความรัก~
เหมียว~
แม่ปากอิ่มของฉัน ฉันหวังจะจีบเธอเบาๆ
ฉันรู้สึกถึงอำนาจแห่งความรักที่หัวใจ
ถ้าเธอยังคงไม่รู้
ดังนั้นในตอนนี้มีแค่หนึ่งคำ ฉันจะรักเธอ~
-ฉันจะรักเธอ~ - ตลอดไป~
-ฉันจะรักเธอ~ - เมื่อในตอนนี้~
ดังนั้นในตอนนี้มีแค่หนึ่งคำ ฉันจะรักเธอ~
เราไม่ได้พบกัน~ แค่ความรู้สึกยังมั้นคง~
นั่นคือสิ่งที่ฉันคิด--- ฉันไม่ต้องการให้มันง่ายไป---
แม้มันจะเป็นแค่ครั้งเดียว--- แต่ฉันว่าความรู้สึกซิสำคัญ---
นั่นคือสิ่งที่ฉันคิด--- ฉันไม่ต้องการให้มันเร็วไป---
ฉันยังคงไม่รู้ว่ารักคืออะไร-- รออีกแป๊บนึง
ถ้าคุณรักฉันจริง -คุณต้องรอไปก่อน
ฉันยังคงไม่รู้ว่ารักคืออะไร-- รออีกแป๊บนึง
ถ้าคุณรักฉันจริง -คุณต้องรอไปก่อน
แม้มันจะเป็นแค่ครั้งเดียว--- แต่ฉันว่าความรู้สึกซิสำคัญ---
ฉันคบกับคุณไม่ได้ ไม่ได้---
อย่าน่า
อย่า
จั๊กจี๋ จั๊กจี๋-- -หยุดนะ--
สวีต หวานแหวว -โฮ้ววววว
พวกนายเป็นใครกัน -พวกเราคือโจรร้าย
นี่นายเป็นเสี่ยเลี้ยงต้อยเธอ ใช่ใหม
น่ารักดีแฮะ -จริงๆด้วยว่ะ
นี่พวกนายอยากตายคามือฉันใช่ใหม
เดี๋ยวสิ ฉันก็อยากเลี้ยงต้อย เธอเหมือนกันนี่
ซังมิน ซังมิน บ้าชะมัด!
พวกแกตายแน่
ปล่อยเขานะ ๆ
กรอกเอกสารไม่ได้ใช่ใหมครับ
เด็กมัธยมคนนี้ จะเป็นภรรยาคุณได้ไง
คุณบอกว่าแต่งงานกับเด็กคนนี้ ตอนถูกจับ
มันก็จริงนะครับ
ผมไม่ใช่พวกเสี่ยเลี้ยงต้อยนะครับ ไม่เชื่อลองเช็คประวัติผมได้
คุณตำรวจคะ เราแต่งงานกันแล้วจริงๆค่ะ
คุณสองคนล้อเล่นกับผมใช่ใหมเนี่ย
โลกเราสมัยนี้ถ้าจะบ้าไปกันใหญ่
ฉันล่ะฉุนมาก พี่ยอมโดน ซ้อมแบบนั้นได้ยังไงน่ะ
แล้วนี่จะใช้ชีวิตอยู่มนโลก แห่งความเป็นจริงได้ยังไงกัน
ถ้าทุกคนที่พี่เจอ กลายเป็นผู้ร้ายหมด แล้วจะทำยังไงเนี่ย
ฉันล่ะเป็นห่วงพี่จริงๆเลย
หยุดพูดที่เถอะ.. -พูดก็พูดเถอะ
สารรูปอย่างนี้ จะไป รร.ได้ยังไงกัน
ฉันล่ะเป็นห่วงเรื่องที่ รร.จริงๆ...
ทุกอย่างจะ โอเค -ใช่....
สวัสดีครับ
ทุกคนฟังนะ!
งานโรงเรียนปีนี้ ห้องเรามีหน้าที่ตกแต่งสถานที่
โห!
เงียบ!
กลุ่มตกแต่งเวทีให้ เลขที่1ถึงเลขที่15
แสตนด์ กับทางขึ้นแสตนด์ เลขที่16ถึง21
ซุ้มทางเข้า เลขที่23ถึง32
และเลขที่22 -คะ?
เลขที่22 ตกแต่งกำแพงคนเดียว! จบแค่นี้!
เดี๋ยวครับ คุณคิม!
มันไม่ยุติธรรมนะครับโบอ้วนจะทำไหวได้ไง กำแพงใหญ่ขนาดนั้น?
ใช่ฉันสั่งให้เขาทำคนเดียว แล้วไงคะ
ดวงฉันยังดีเรือ่งผู้ชายอยู่ แล้วฉันคิดอยู่อะไรเนี่ย
ใหญ่จังเลยน้า
เธอคิดหรือยังว่าจะวาดรูปอะไร
ยัง...
หมายความว่าไง ความจริงฉันก็อยากจะช่วยเธอนะ
แต่ทำไม่ได้ กลัวมันจะเป็นชนวนข่างลือ -ที่รร.ฉันล่ะเป็นห่วงจริงๆ
เป้นห่วงเธอจริงนะ โบอ้วน
เธอรู้ไหมว่าฉันคิดอะไรอยู่ เธอรู้มั๊ย
หุบปากเถอะน่า!! -โบอ้วนน
ชู่วว!
มานี่
ว้าย...
ฉันต้องเป็นเลสเบี้ยนแหง๋เลย ที่ฉันรักเพื่อนมากกว่าผู้ชาย
ถ้าเธอเป็นเลสเบี้ยน ฉันก็เป็นเมียที่เจ้าชู้ละ
นี่! สามีเธอน่ารักดีนะ
อย่าพูดถึงนายขี้แพ้นั่นเลย
เขาคอยมองเธอตลอดเลยนะ ตอนอยู่ในห้องน่ะ
เขาก็มีด้านดีเหมือนกันนะ
ดีกะผีน่ะสิ
ซู โบอ้วน!
ฉันรู้ว่าเธอน่ะคบกับจุงวู ด้วยความรู้สึกที่ดี
แต่เธอเคยคิดถึง ความรู้สึกของ ซังมินบ้างรึเปล่า?
ฉันว่าเธอชอบซังมินอยู่นะ ฉันพูดถูกมั้ย?
เปล่านะ ซังมินน่ะเหมือนพี่ชาย เราอยู่ด้วยกันมาตั้งแต่ยังเด็กๆแล้ว
หยุดเล่นตลกได้แล้ว -เธอก็ชอบมันนี่นา
นี่รูดซิปปากได้ไหม -หา
ว้าว ดูอาหารนี่สิ แทบจะวางบนโต๊ไม่พอด้วยซ้ำ
ทานเถอะ -ขอบคุณสำหรับอาหารมื้อนี้นะครับ
ขอบคุณที่ทำอาหารให้ทานค่ะ คุณแม่
ไปอดข้างมาจากใหนกันจ๊ะ
ผมงานยุ่งจริงๆนะครับแม่
คิดถึงฝีมือแม่ทำอาหารจริงๆ อร่อยที่สุด
ลูกไม่ควรพูดแบบนี้ ต่อหน้าเมียตัวเองนะจ๊ะ
ทำร้ายความรู้สึกโบอึนเปล่าๆ
แม่ อย่าห่วงไปเลยฮะ ผมจะเป็นโรคขาดสารอาหารตายซะก่อน
นี่ถ้าโบอ้วนอายครบ 20 เมื่อไร มีหวังลูกคงลืมฝีมือแม่ทำอาหารแน่ๆ
โบอ้วน แม่เอาอาหารใส่ตู้ไว้นะ อย่าลืมนะจ๊ะ
แม่จะทำเพิ่มให้อีกนะ
ค่ะ...
เอาล่ะ นี่ก็ดึกแล้วแม่คงต้องต้องกลับ หลังทานข้างเสร็จ
ค่ะ
แม่ฮะ ฝนกำลังตก แม่น่านอนที่บ้านลูกชายนะครับ
ใช่ค่ะ...คุณแม่
จะดีหรอจ๊ะ
นอน นอนเถอะอะแม่ ทานสิฮะ ทาน แม่
ได่จ่ะ
ก็นี่บ้านลูกชายแม่นี่ครับ -จะมีปัญหาอะไรล่ะ
โอ้จอร์จมันยอดมาก สบายดีจัง
หันไปซี่ ไม่ใช่ทางนี้ หันไปอีกทาง
ได้ๆ
ห้ามหันมานะ -โอเค
หลับรึยัง โบอ้วน? -ยัง....
คุณหลับหรือยัง
ซางมิน , ฉันคิดว่ามัน...
มันไม่แฟร์สำหรับคุณเลย
มองมาที่ฉันสิ
อะไร..
คุณรู้ไหม จริงแล้วคุณน่ารัก
เธอก็สวยที่สุดสำหรับฉัน
ซางมิน โบอึน
โบอึน...
ซางมิน, ทำอะไรน่ะ ?....
คิดจะทำอะไรน่ะ หยุบน่ะ..
รอเดียว,โบอึน..
ฮ่ะ , ไม่เอานะ..
นอนหลับแล้วหรอ
นี่เราระบายสีได้มากขนาดนี้เลยหรอ
รีบๆทำให้เสร็จเถอะ อีกไม่กี่วันก็ถึงวันงานแล้ว
เร็วเข้า -ตกลง
เดี๋ยว..
จับได้แล้ว จับตัวได้แล้ว
ครูเห็นพวกเธอทำงานกันอย่างหนัก แต่จะเสร็จทันหรอ ช้าออกอย่างนี้
งานเทศกาลใกล้มาถึงแล้ว
อย่าห่วงไปเลยค่ะ เราต้องทำมันเสร็จแน่ และมันต้องสวยแน่ๆ
จริงหรอ แล้วจะคอยดู
ฉันไม่เห็นจะมีอะไรเลย
อะไรก็ตาม
นังมีแม่มดก็มาหรอก
เพื่อออกมาจับผิดทาสีเรา
คุณคิม
ด้วยนำเสียงน่าเกลียด เธอจะ...
ฉันไม่อยากจะยอมรับเลย แต่ผลงานเรานี่ออกมาแย่จริงๆ
ก็สวยดีออก -จริงๆหรอ
ล้างมือแล้วออก ไปหาของกินกันเถอะ
แล้วเธอไม่ต้องทำกับข้าวให้ซังมินหรอ
รู้ม้ยการเป็นครูฝึกสอนนี่งานหนักนะ
รู้ได้ไง มันไม่หนักซักหน่อย
เดี๋ยว แต่เขาเป็นสามีเธอนะ
นี่ ฉันก็งานยุ่งเหมือนกัน และเขาก็คงไม่ยอมอดข้าวเหมือนกัน
นี่เธอเป็นเมียแบบใหนกันนะ
งั้นเธอก็เป็นเขาสิ คุณนาย ปัก ซังมิน
ไม่เอาหล่ะ ฉันไม่ต้องการ
ทำไมอยู่เฉยๆถึงสนใจขึ้นมานะ -หุบปากเถอะ
นี่ ปัก ซังมิน นายหายหัวไปไหนนะ
ใจคอคิดจะไม่ช่วยกันบ้างหรอเนี่ย
ฉันไม่อยากเชื่อเลยจริงๆ
โค๊ก -ขอบใจ
อร่อยมั้ย -อร่อย
กินเข้า เราอาจต้องทำงานกันจนเช้า -ว่าไงนะ
ไง เธอน่ารักไหมล่ะ
เธอเป็นดาว รร.สตรีซันนิล เลยนะ
ไหน ขอฉันดูหน่อย -เดี๋ยวสิ
ฉันจะเข้าไปหาเธอ ถ่ายให้ดีๆล่ะ
ได้เลย
ไม่โดนตะเพิดออกมา เป็นใช้ได้
นับจากนี้ไป เธอ คือ แฟนของ ซู ดองกู
โทษนะครับ คุณอยู่ รร.สตรีซูนิลใช่ไหมครับ
เฮ้ย ดูนั่นสิ นั่นพี่สาวของ ดองกู ไม่ใช่หรอ
ไหน ใช่ใช่จริงๆด้วย
สามีเธอน่าจะดูแก่กว่านี้นะ...
งั้นคนนี้ใครกัน
เธอต้องชอบ ไอ้หนุ่มนั่นแหงๆ
ดีนี่
ทั้งครอบครัวถูกหลอกแน่ๆ
ฉันได้เบอร์เธอแล้วล่ะ พวกนายถ่าย ชอตเด็ดไว้รึเปล่า
นี่
รีบกลับมาทานข้างกับครอบครัวประจำเดิอน ก่อนที่จะสาย้กินไป
จุงวู ฉันต้องกลับบ้านแล้วล่ะ
ตอนนี้เลยหรอ
รีบเข้ามานั่งสิ
กลับมาให้เร็วกว่านี้ไม่ได้หรือไง
ปล่อยเขาเถอะนา
เอาล่ะ กินข้าวกันดีกว่า
ปลาหมึกเผ็ดนี่อร่อยนะ
ฟังผมก่อนๆ เดี๋ยวผมจะโชว์รูปแฟนผมให้ดู
ลูกมีแฟนแล้วเรอะ -มีแล้วสิ ครับ
ดูดีๆนะครับ -นั่นแฟนนายหรอ
เธอน่ารักกว่าพี่สาวลูกอีกนะ
เดี๋ยว ดูนี่...ดูนี่... -นั่นใคร น่ะ
นี่มัน โบอ้วนนี่
เดี๋ยวก่อน
โบอ้วน
ตอนที่เธอยังเด็ก
ฉันมักแกว่งชิงช้าใหเธอเสมอ และเธอก็ชอบมันด้วย
แต่วันหนึ่ง
เธอตกลงมาจากชิงช้าที่ฉันแกว่ง
จริงๆแล้วฉันตั้งใจทำ
ฉันขอโทษนะ พี่ซังมิน
ทุกคนเป็นห่วง กลับกันเถอะ
การแต่งงานนี้
ดูเหมือนคุณปู่บังคับลูกนะ
แต่เราก็อยากได้ซังมิน มาเป็นเขยเราจริงๆ
ลูกจำได้ไหม ลูกร้องไห้บ่อยแค่ไหน
แต่เมื่อซังมินมาหา -ลูกก็จะยิ้มแป้นเชียวนะ
ลูกมักเดินหกล้มอยู่ตลอด
ทุกครั้งที่ลูกชนนู้ชนนี่เจ็บน่ะ ซังมินเขารู้สึกแย่กว่าลูกอีกนะ
เขาแบกลูกไว้ข้างหลังตลอดเวลา นั่นแหละ ซังมิน
ถึงยังไง ฉันก็อิจฉาหนู
ยิ่งเขาทุ่มแทให้กับงานของ รร.มากกว่า งานแสดงผลงานจบการศึกษาของเขาอีกนะ
ฉันว่าเขาคงไปวาดรูปที่กำแพง กับ ยองจู และ ยองชุลนะ...
ซางมิน ซางมิน
ซังมิน! ฉันมากับพ่อแม่มาเยี่ยมพี่นะ
แต่มีเรื่องด่วนที่ค่ายของพี่ ฉันเลยต้องกลับไปก่อน
พี่ฝึกทหารเป็นไงบ้าง?
เมื่อไม่นานนี้นะ หิมะตกหนักมากเลยล่ะที่โซล
แม่น้ำ ฮัน แข็งเป็นน้ำแข็งเลยล่ะ........
มันหนาวมากเลยใช่มั้ยละ? ระวังจะเป็นไข้ละ
และนี่คือความลับ
แม่ฉันบอกว่า ฉันนะโตเป็นสาวแล้ว
แต่ก็ยังโตช้ากว่าคนอื่นอยู่นิดหน่อย
แต่คนทึ่มๆอย่างพี่เนี่ยคงไม่เข้าใจสินะ
แปลกนะตอนที่พี่อยู่ ฉันเกลียดตอนที่พี่พูดมาก
แต่พอพี่ไม่อยู่ ฉันกลับคิดถึงพี่มาก
พี่รู้สึกเหมือนฉันไหม
ตั้งแต่นี้ไป ทำตัวกับฉันดีๆนะคนโง่
แม่พี่ร้องไห้ผิดหวังเพราะไม่เจอพี่
ถึงยังไงจดหมายฉบับนี้คงถึงมือพี่นะ
เธอหายไปใหนมา ฉันตามหาเธอจนทั่ว
ภาพสวยมาก
ฉัน.. มีอะไรบางอย่างอยากจะบอก มีอะไรหรอ
ฉันขอโทษน่ะ ฉันเป็นคนเห็นแก่ตัว
สำหรับเธอ และ...
เธอมีอะไรข้างในหรือป่าว
ฉันอยากจะเลิกคบกับเธอ ขอโทษน่ะ , จุงวู
ผู้คนหัวเราะและเต้นรำ แต่ฉันไม่อยากที่จะหัวเราะ---
ในขณะที่เราดื่มและโหยหาความรัก เราได้ลืมความจริงไป---
ทำไมเธอมาช้า
เห็นเขาไหม
ใครหรอ ? ก็สามีหรือแฟนล่ะ
ฉันไม่ตลกน่ะ
นั้นไงเขา
เห็นฉันเป็นตัวตลกหรือไง ใช่
ฉันเหมือนตัวตลกซึ่งรับแต่ความเศร้า---
พวกเขาไม่เลวใช่มั้ย?
ตอนนี้, ขอเชิญคุณ ปารค ซางมิน มากล่าวอะไรสักเล็กน้อย
ขอบคุณทุกคน และ ขอบคุณอาจารย์ทุกท่านเป็นพิเศษ
และนักเรียนที่ น่ารัก ที่ให้การช่วยเหลือ ระหว่างที่ผมทำงานอยู่นี่
แม้มันจะเป็นเวลาอันสั้น
แต่โดยส่วนตัว
ในเบื้องลึกในหัวใจของผมมีความทรงจำที่ดี ที่ผมจะจดจำไปตลอดชีวิต
อาจารย์คะ ,หยุดพูดเหลวไหล แล้วหันมาพูดความจริงดีกว่า
คุณ ปัก ซังมิน แต่งงานแล้ว
คุณไม่รู้หรือคะ
ใช่ , การแต่งงานไม่ใช่เรื่องที่เลวร้ายอะไร
แต่ความจริงที่ว่า คุณแต่งงานกับเด็กมัธยมอายุ 15 ใช่ไหมคะ
กับ ซู โบอ้วนที่นั่งอยู่ที่นี่ด้วยค่ะ...
ใช่ ,พวกเราแต่งงานกัน
แต่ โบอึน ไม่มีทางเลือก
เธอต้องทำตามคำขอร้องของคุณปู่ที่กำลังป่วย และเป็นคนปราถนาครั้งสุดท้ายของปู่
ถึงแม้จากใจจริงเธอไม่อยากแต่งงานกับผม
เธออาจจะแต่งานแล้วก็จริง แต่เธอก็ยังเป็นเด็กมัธยมอายุ15
เธออาจจะคลุ้มคลั่ง เหมือนกับชามใส่ สปาเกตตี้กับพริก
เธอชอบดาราเบสบอลรูปหล่อ ที่ชอบทานซูชิ
ทุกวัน,เธอก็จะหัดทำข้อสอบมากๆๆ เพื่อจะสอบเข้ามหาวิทยาลัย
ผมหวังว่าคุณจะไม่รบกวนชีวิตของเธอ เพียงเพราะว่าเรื่องการแต่งงาน
ผมขอร้องพวกคุณ..
พี่ซังมิน ฉันไม่ใช่เด็กอย่างที่พี่คิดแล้วนะ
เมื่อเป็นเด็ก พี่คอยอยู่เคียงข้างฉันมาตลอด
ฉันไม่เคยนึกถึง ความรู้สึกแปลกๆที่อยู่ข้างใน...
แต่...ฉันคิดว่าฉันเริ่มรักพี่แล้วค่ะ
ดองกูผู้น่าสงสาร หล่อนทำลาย ความร่าเริงสนุกสนานของเธอไปหมด
ความขี้เล่น
ฉันรู้ตั้งแต่ต้นแล้ว ตั้งแต่ที่เขาไปจีบ แม่ดาวโรงเรียนนั่น
ฉันไม่อยากเชื่อว่าคุณปู่ จะไปจีบคุณย่าของหล่อนหรอกนะ
ฉันก็ไม่เชื่อ... -เธอก็ดูฉลาดดีนะ
คงเห็นว่าเพิ่งเริ่มต้นเลิกดีกว่าน่า
เลิกดีกว่าน่า
โอ้ย! หุบปากได้แล้ว ปลอกกระเทียมไป
ฉันก็ไม่อยู่ในฐานะที่พูดได้ แต่...
เธอซ่อนก้นสองข้างที่เบี้ยวได้ แต่ไม่สามารถซ่อนลูกป๋องแป๋งที่เบี้ยวได้
เลิกเถอะน่า
ดีนะที่หล่อนไม่รู้เรื่องนี้
ใครอยากจะไปแต่งงานกับคน ที่ลูกป๋องแป๋งเล็กข้างใหญ่ข้าง ถ้าเขารู้ จริงม้ย
จริงๆจ่ะ
โอ๊ย มากันแล้ว
พ่อคะ
สวัสดึครับ
กำลังปอกเลือกกระเทียม อยู่เลยค่ะ
นี่แต่งงานเพื่อมานั่งปอกกระเทียมกันนี่นะ
แม่!
ได้ล่ะ!
เอ้า ยิ้ม.... 1, 2, 3!!